آجر اویلر (Euler Brick)
آجر اویلر مکعبی (cuboid) است که اضلاع آن اعداد صحیحی بوده، به طوریکه
، و اقطار وجهی (face diagonals) آن عبارت اند از
اگر قطر فضایی (space diagonal) هم یک صحیح باشد، آنگاه آجر اویلر یک مکعب کامل (Perfect Cuboid) نامیده می شود. اگر چه نمونه های مکعب کامل در حال حاضر شناخته شده نیستند.
کوچکترین آجر اویلر دارای ابعاد
است و قطر های چندسطحی آن (polyhedron diagonals) به صورت
و
و
است که توسط هالک (P. Halcke) ،(1719; Dickson 2005, pp. 497-500) کشف شده است. کرایچیک (Kraitchik) به تعداد ۲۵۷ مکعب با اضلاع فرد کوچکتر از ۱ میلیون را بدست آورده است (Guy 1994, p. 174). هلنیوس (F. Helenius) لیست کاملی از ۵۰۰۳ آجر اویلر (اندازه گیری شده توسط بزرگترین ضلع ) را تهیه کرده است که نخستین آنها به اضلاع (240, 117, 44), (275, 252, 240), (693, 480, 140), (720, 132, 85), (792, 231, 160), ... هستند.
این مسئله در سده ی ۱۸ ام میلادی ذهن بسیاری را به خود مشغول کرد تا اینکه ساندرسون (1740) به راه حل پارامتری توفیق یافت که آجرهای اویلر را به دست می داد (البته تمامی آجرهای ممکن را پاسخ گو نبود)، در حالیکه اویلر در سال ۱۷۷۰ و ۱۷۷۲دستکم به دو راه حل پارامتری دست یافته بود. راه حل ساندرسون این بود که او فرض کرد که
یک گروه سه تایی فیثاغورثی (Pythagorean triple) باشند، آنگاه
یک آجر اویلری با اقطار وجهی زیر است
(Saunderson 1740; Dickson 2005, p. 497).
منابع:
Dickson, L. E. History of the Theory of Numbers, Vol. 2: Diophantine Analysis. New York: Dover, 2005.
Guy, R. K. "Is There a Perfect Cuboid? Four Squares Whose Sums in Pairs Are Square. Four Squares Whose Differences are Square." §D18 in Unsolved Problems in Number Theory, 2nd ed. New York: Springer-Verlag, pp. 173-181, 1994.
Halcke, P. Deliciae Mathematicae; oder, Mathematisches sinnen-confect. Hamburg, Germany: N. Sauer, p. 265, 1719.
Leech, J. "The Rational Cuboid Revisited." Amer. Math. Monthly 84, 518-533, 1977. Erratum in Amer. Math. Monthly 85, 472, 1978.
Peterson, I. "MathTrek: Euler Bricks and Perfect Polyhedra." Oct. 23, 1999.
Rathbun, R. L. "Integer Cuboid Search Update." NMBRTHRY@listserv.nodak.edu posting. 8 Jan 2001.
Saunderson, N. The Elements of Algebra in 10 Books, Vol. 2. Cambridge, England: University Press, pp. 429-431, 1740.
Spohn, W. G. "On the Integral Cuboid." Amer. Math. Monthly 79, 57-59, 1972.
Spohn, W. G. "On the Derived Cuboid." Canad. Math. Bull. 17, 575-577, 1974.
Wells, D. G. The Penguin Dictionary of Curious and Interesting Numbers. London: Penguin, p. 127, 1986.

(مختصات شعاعی)، و
(مختصه ی زاویه ای، که اغلب زاویه ی قطبی polar angle نامیده می شود و در شکل فوق مشخص است) به وسیله ی روابط زیر به مختصات دکارتی مربوط می شوند
فاصله ی شعاعی از مبداء مختصات و
زاویه ی پادساعتگرد از محور
-ها است. (شکل)
، در جملات زیر خلاصه می شوند
عبارت است از
در نقطه ی
به صورت
نیز برابر است با
به
معادله ی حاصل ناوردا باقی بماند. همچنین متقارن است نسبت به محور y-ها اگر و فقط اگر با تغییر
معادله ی حاصل دست نخورده باقی بماند و در نهایت متقارن است نسبت به مبدا مختصات چنانچه تنها با تغییر
به
معادله ی حاصل هم ارز معادله ی اولیه باشد.
هست

." §13.3 in A Course in Modern Analysis, 4th ed. Cambridge, England: Cambridge University Press, pp. 271-272, 1990.
، سخن می گوییم.
به شکل زیر بسط می دهیم:


















نظیر 
مانند





، از دنباله ی اپل (Appell sequence) بدست می آید که شکل عمومی آن به صورت
را به ازای هر
به نمایش درآورد. چندجمله ای های اویلر همچنین به اعداد برنولی (Bernoulli numbers) توسط روابط 
، در رابطه ی بالا و هنجارسازی آن توسط
، اعداد اویلری به صورت
است که جملات آغازین آن عبارتند از
را در آنها جایگذاری کنیم، تنها علامت آنها برعکس می شود. این مقدارها می توانند با استفاده از جمع دوگانه (
برای
را می توان برحسب
به این صورت بیان نمود:
یک فاکتوریل فالینگ (falling factorial) و
یک عدد استرلینگ نوع دوم Stirling number of the second است (Roman 1984, p. 101). 